Grad Novi Pazar
Novi Pazar je ekonomski i kulturni centar Sandžačkog regiona. Nalazi se 290 kilometaram južno od Beograda, na deonici starog puta, koji preko Ibarske magistrale vodi prema Podgorici i Jadranskom moru. Lociran je u zvezdastoj dolini rjeka Jošanice, Raške, Deževske i Ljudske, na nadmorskoj visini od 496 metara. Okružen je visokim planinama Golijom i Rogoznom i Pešterskom visoravni. Ukupna površina grada sa oko 100 naseljenih mesta iznosi 742 km2. Njegov osnivač Isa-beg Ishakovc je podigao grad u neposrednoj blizini srednjovjekovnog utvrđenja Trgovište, poznatog pod imenom Ras. Prvi pisani dokument koji pominje ime Novi Pazar datira iz XV veka, kada je Malo vijeće Dubrovačke republike odlučilo da u njemu postavi svog konzula. To potvrđuje da je grad u to vrijeme već bio razvijen, zahvaljući svom izuzetnom geografskom položaju, jer se nalazio na raskršću važnih puteva koji su vodili od Dubrovnika prema Nišu, Sofiji, Istanbulu, Solunu, Beogradu, Pešti i Sarajevu. O Novom Pazaru su pisali brojni putopsici, a čuveni Evlija Čelebija je u XVII vijeku zabilježio da je bio jedan od najvećih gradova na Balkanu.
Opština Tutin
Opština Tutin nalazi se u jugoistočnom djelu Sandžaka, odnosno u jugozapadnom djelu Republike Srbije. Prostire se na površini od od 742 km2, a nalazi se na nadmorskoj visini od oko 1.000 metara. Od 30.054 stanovnika, prema popisu stanovništva iz 2002. godine, 95% čine Bošnjaci.
Područje opštine Tutin predstavlja jedinstven prirodni ambijent, s brojnim prirodnim raritetima. Pored atraktivnog kanjona Ibra, jedinstvene planinske površi Ponor, planinsko-šumskog kompleksa Mojstir, prekrasnih predela Mokre gore i njenih nepreglednih šuma, na području opštine Tutin prisutni su brojni kraški oblici reljefa i jedinstveni biljni i životinjski svet. Posebno obeležje opštini daju Pešterska visoravan, Tutinska kotlina, Ribarićko jezero i rijeke Ibar i Vidrenjak.
Prvi put Tutin se pominje u Gluhavičkoj povelji, 28. maja 1396. godine, kojom Gluhavički kadija upozorava dubrovačkog kneza da njegovi trgovci prolaze ovim područjem i tu plaćaju carinu, što ukazuje da je u to vreme ovaj kraj u administrativnom pogledu bio posebna oblast.
Opština Sjenica
Sjenica se nalazi u jugozapadnom delu Srbije, na prostranoj Sjeničko-Pešterskoj visoravni, i po geografskom položaju zauzima središnji deo Sandžaka. Sam grad prostire se sa desne strane reke Uvac i smešten je duž reke Grabovice, u Sjeničkoj kotlini, na nadmorskoj visini 1.000-1.030 m.
Po površini od 1.059 km2, Sjenica je najveća opština u Sandžaku, a po broju stanovnika (27.970 prema popisu stanovništva iz 2002. godine) jedna od srednjih. Od ukupnog broja stanovnika 76% čine Bošnjaci.
Okolni venci planina Jadovnika, Zlatara, Ozrena, Giljeve, Žilindara, Javora i Golije cijelom području opštine daju odlike tipičnog planinskog kraja.
Nalazi se na poprečnom putu Raška – Novi Pazar – Sjenica – Nova Varoš – Prijepolje, koji spaja Ibarsku sa Zlatiborskom magistralom i glavna je saobraćajna komunikacija od Novog Pazara prema Sarajevu.
Kao naselje Sjenica se prvi put pominje davne 1253. godine kao raskršće tada poznatog dubrovačkog karavana, mesto u kojem su pristajali i plaćali carinu dubrovački trgovci. Naziv je, po predanju, dobila po bogatstvu trave – sijena (na staroslavenskom Sjenica – "Zemlja sijena").
